วันนี้หมดปัญญา ไม่รู้จะเขียนอะไรลงบล็อกดี ... นึกขึ้นมาได้เอาเรื่องเก่าๆที่เคยเขียนเนี่ยแหละ
มาโพสใหม่ซะหน่อย อิอิ

วันนี้ไม่ได้อยู่บ้านทั้งวัน ทำงานตลอด กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เกือบเที่ยงคืน
นั่งแท็กซี่ บอกคนขับว่า เหยียบเต็มที่ ก็ไม่ใช่อะไรครับ เพื่อที่จะรีบกลับมาอัพบล็กให้ทันวันที่ 10
เนี่ยแหละครับ อิอิ
 
 

เปรียบเราสองดั่งเส้นใยแมงมุม

...หกนาฬิกา...

ผมลืมตาขึ้นมาพร้อม กับเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก
แล้วมองไปรอบๆ ห้อง
กระจกห้องผมถูกปกคลุมไปด้วยไอหมอก และหยาดน้ำเกาะ

"มืดมิด... และพร่ามัว... "

ผมเอื้อมมือไปเช็ดกระจก
เอาไอน้ำที่เกาะอยู่บนกระจกออก
พลันมองไปที่ต้นประดู่ริมรั้ว

แม่แมงมุมลาย ตัวหนึ่ง
บรรจงซ่อมใยไหมสีเงินของเธอ
ที่อยู่ระหว่างกิ่งของต้น ประดู่อย่างปราณีต
มันถูกลมพายุฝนพัดจนเสียหาย
... เส้นใยแต่ละเส้นพริ้วไหวตามสายลม
ไม่มีสิ่งให้ยึดเหนี่ยว...
ไม่มีอะไรให้ยึดเกาะ...
ไร้เรี่ยวแรง... โชยเอื่อย...



แต่เธอก็ไม่ได้ท้อ...
แม่แมงมุมตั้งหน้าตั้งตาทอใยไหมของเธอต่อไป
สานใยของเธอให้เข็งแรง
เส้นใยสีเงินที่เคยโอนอ่อนตามสายลม
ตอนนี้กลับกลายเป็น แข็งแรง มั่นคง
ด้วยแรงยึดจากเส้นใยเส้นอื่นๆ

"เมื่อเช้านี้ ฝน ตก...???"


••••••••••••••••••••••••••••••••••••


... ถ้าหากฉันจะเปรียบเราสองดั่งเส้นใยแมงมุม คนละเส้น...

ฉัน... พริ้วไหวไปตามสายลมที่พัดผ่าน
อ่อนแอ... บอบบาง...
พร้อมที่จะขาดได้ทุกเมื่อ
หากมีอะไรมากระทบกระเทือน
เธอ... โบกสะบัด เต้นรำอยู่กลางผืนผ้าสีฟ้า สวยงามและอ่อนไหว...

ฉันและเธอคงไม่ได้มารู้จักกัน
หากไม่มีสิ่งใดมาเชื่อมต่อระหว่างสองเรา
เหมือนกับใยแมงมุมที่ถูกแยก... ห่าง...

ฉัน... คงอยู่คนเดียว พริ้วตามสายลมไปวันๆ
และเธอ... คงเต้นรำอยู่บนผืนผ้าสีฟ้าคราม
โอนอ่อน และพริ้วไหว รอให้ใครเข้ามาพบเจอความสวยงาม

ตอนนี้เส้นใยทั้งสองได้ กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง
ด้วยใยไหมสีเงินเส้นเล็กๆ จากก้นของแม่แมงมุม...

••••••••••••••••••••••••••••••••••••


" เราสองพริ้วไหว โอนอ่อนไปตามสายลม ท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย "



...ก่อนเข้านอน...

ผมหลับตา มองนึกถึงภาพแม่แมงมุมเมื่อเช้านี้ พลันนึกถึงคุณ

หากในวันข้างหน้า
ผมและคุณจะต้องแยกจากกัน
ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม
ผมอยากจะบอกคุณใว้ว่า ไม่ว่าจะเป็น
วันนี้... วันพรุ่งนี้... หรือวันไหน...
ผมกับคุณก็จะยังคงอยู่ด้วยกัน
"ด้วย... สายใยที่เชื่อมโยงระหว่างสองเรา "




  ปล. วันนี้ที่ทำงานให้สอบเทียบความแม่นยำ ในการทำงาน ยังรู้สึกวิตกอยู่เลยกลัวไม่ผ่านจัง

        นั่งแท็กซี่กลับบ้าน ตอนดึกๆ เจอคนขับรถ ชวนคุยเรื่องฟุตบอลให้ฟังตลอดทาง ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้
        รู้เรื่องฟุตบอลเลย ก็ได้แต่ ออเออ  ถ้าถามกลับมานี่ผมจะตอบได้ไหมเนี่ย

        พักนี้เริ่มรู้สึกเหนื่อยๆ สงสัยต้องพักผ่อนเยอะๆแล้วสินะ  พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าอีก

Comment

Comment:

Tweet

สายใยที่เชื่อมโยงระหว่างสองเรา .. ชอบ big smile

#8 By Googigg on 2009-06-11 11:37

big smile เป็นกำลังใจให้ค่ะbig smile
ผ่านมั้ยคะ ... ที่กังวลอยู่อ่ะ ..

คงผ่านแน่นอน !! ใช่ม๊ะคะ

...

ภาพสวยจังค่ะ ^ - ^ big smile

#6 By Initmate on 2009-06-11 09:34

เราอาจจะอยู่กันคนละมุม..confused smile
แต่เราคงได้เจอกัน ณ มุมหนึ่งบนโลกใบนี้..confused smile

สู้ต่อไปเน่อ..วะฮ่าาาาๆ..confused smile

Hot!

#5 By happiness in my bag.. on 2009-06-11 08:23

ขอให้สอบผ่านนะครับ
เผลอเข้ามาอ่านอีกแล้วดิ...Hot! Hot! Hot!

#3 By น้ำพี้ on 2009-06-11 00:47

แมงมุมถักทอใย ให้เราได้พูกพันกัน sad smile

ปล.ผมเองก็ไม่รู้เรื่องบอลแม้แต่น้อยนิด

เล่นกีฬาไม่เป็นเลยนิ

#2 By iTualek on 2009-06-11 00:18

สายใยที่ผูกเราไว้ด้วยกันconfused smile

#1 By Meowzilla Zilla on 2009-06-11 00:06